Vraag 12

Ben Salemans
Berichten: 218
Lid geworden op: 24-04-2016 23:46

Bericht door Ben Salemans » 19-05-2019 19:07

Ik ben het met de redenering van Christine Brackmann eens en keur het alternatieve antwoord "1b. (de gewenste situatie) dat de journalistiek (meer) moet laten zien wat er in de hoofden van mensen speelt" goed. Haar vondst dat dat 'kunnen' een wenselijkheid uitdrukt, vind ik fraai. Daar had ik aanvankelijk overheen gelezen. Maar dat 'kunnen' een wenselijkheid uitdrukt, vind ik nu eigenlijk, bij nader inzien dus, de enige goede interpretatie van dat 'kunnen'. Ik wil die vondst van Christine Brackmann aanvullen en ondersteunen door alinea's 13 en 14 hier integraal weer te geven en daarin de belangrijke passages/woorden onderstrepen die in lijn zijn met het alternatieve 1b-antwoord:
245 (13) De emotionalisering laat zich niet meer terugdringen, dat zou zelfs niet wenselijk zijn. In de hedendaagse filosofie, psychologie en neurowetenschappen is er het besef dat 250 emoties aanzetten tot maatschappelijke betrokkenheid. Media kunnen laten zien wat er in de hoofden van mensen omgaat en daarmee aanzetten tot empathie.

255 (14) Voor het artikel Journalism and the Power of Emotions, gepubliceerd in Columbia Journalism Review, hielden de auteurs meer dan zestig psychologische en neurowetenschap-260 pelijke studies tegen het licht. Wat blijkt? Ons brein is van nature tot empathie geneigd, maar ons inlevingsvermogen groeit aanzienlijk als we meer informatie over anderen 265 krijgen. Daar hebben we tijd voor nodig. Geen wonder dat het artikel uitmondt in een pleidooi voor journalistieke verhalen waarvoor de tijd en de ruimte is genomen.


Yke Schotanus
Berichten: 267
Lid geworden op: 13-05-2016 13:45

Bericht door Yke Schotanus » 20-05-2019 12:00

Ik vind het voorstel van Christine toch niet goed. Er wordt weliswaar een gewenste gang van zaken beschreven, maar geen werkwijze. Je KUNT beschrijven wat er in mensen omgaat met het gewenste resultaat, maar dan moet je wel vertragen/ reflecteren/afstand nemen.

Yke Schotanus
Berichten: 267
Lid geworden op: 13-05-2016 13:45

Bericht door Yke Schotanus » 20-05-2019 12:08

Ik zit bij bolletje 2 met de vraag wanneer een antwoord gaat over de aard van de emoties:

Dit vind ik niet goed:
2a aandacht geven aan enkelvoudige emoties; 2b aandacht geven aan complexe emoties

Maar dit nog net wel:
2a enkelvoudige emoties worden getoond
2b complexe, genuanceerde emoties worden toond.

Ben ik te soepel, te streng, of doe ik het goed?

Christine Brackmann
Berichten: 280
Lid geworden op: 12-05-2016 22:42

Bericht door Christine Brackmann » 20-05-2019 12:12

Yke Schotanus schreef:Ik vind het voorstel van Christine toch niet goed. Er wordt weliswaar een gewenste gang van zaken beschreven, maar geen werkwijze. Je KUNT beschrijven wat er in mensen omgaat met het gewenste resultaat, maar dan moet je wel vertragen/ reflecteren/afstand nemen.
Wat is het verschil met een werkwijze? Die geeft toch aan hoe en wat je doet? Door te beschrijven wat er in de hoofden van mensen omgaat, volgen de media toch een bepaalde werkwijze die tegengesteld is aan het schrijven van berichten met enkelvoudige emoties?

Yke Schotanus
Berichten: 267
Lid geworden op: 13-05-2016 13:45

Bericht door Yke Schotanus » 20-05-2019 12:12

Nog zoiets:

1b verhalen waarvoor de tijd en de ruimte is genomen.
Dat gaat toch niet over de werkwijze?

Christine Brackmann
Berichten: 280
Lid geworden op: 12-05-2016 22:42

Bericht door Christine Brackmann » 20-05-2019 12:17

Yke Schotanus schreef:Nog zoiets:

1b verhalen waarvoor de tijd en de ruimte is genomen.
Dat gaat toch niet over de werkwijze?
'Tijd en ruimte nemen' geeft de werkwijze aan. De leerling toont aan het goed begrepen te hebben, volgens mij.

Mirjam
Berichten: 37
Lid geworden op: 12-05-2016 21:32

Bericht door Mirjam » 20-05-2019 13:12

Yke Schotanus schreef:Ik zit bij bolletje 2 met de vraag wanneer een antwoord gaat over de aard van de emoties:

Dit vind ik niet goed:
2a aandacht geven aan enkelvoudige emoties; 2b aandacht geven aan complexe emoties

Maar dit nog net wel:
2a enkelvoudige emoties worden getoond
2b complexe, genuanceerde emoties worden toond.

Ben ik te soepel, te streng, of doe ik het goed?
Ik vind dat wel erg ver gaan: de kern is dat het om enkelvoudige en complexe emoties gaat. Dat je die toont of er aandacht aan geeft maakt toch niet echt uit? De leerling geeft in beide gevallen blijk van begrip.

Debby
Berichten: 27
Lid geworden op: 17-05-2017 09:24

Bericht door Debby » 20-05-2019 14:22

Yke Schotanus schreef:Ik vind het voorstel van Christine toch niet goed. Er wordt weliswaar een gewenste gang van zaken beschreven, maar geen werkwijze. Je KUNT beschrijven wat er in mensen omgaat met het gewenste resultaat, maar dan moet je wel vertragen/ reflecteren/afstand nemen.
Eens. Het gaat om de vertraging die de journalist in acht moet nemen, want alleen daardoor kun je die reflectie inbedden in je berichtgeving.

Debby
Berichten: 27
Lid geworden op: 17-05-2017 09:24

Bericht door Debby » 20-05-2019 14:24

Yke Schotanus schreef:Ik zit bij bolletje 2 met de vraag wanneer een antwoord gaat over de aard van de emoties:

Dit vind ik niet goed:
2a aandacht geven aan enkelvoudige emoties; 2b aandacht geven aan complexe emoties

Maar dit nog net wel:
2a enkelvoudige emoties worden getoond
2b complexe, genuanceerde emoties worden toond.

Ben ik te soepel, te streng, of doe ik het goed?
1b Verhalen waarvoor de tijd en de ruimte is genomen.

Bovenstaande alternatieven reken ik allemaal goed.

Ben Salemans
Berichten: 218
Lid geworden op: 24-04-2016 23:46

Bericht door Ben Salemans » 21-05-2019 23:51

Yke Schotanus schreef:Ik vind het voorstel van Christine toch niet goed. Er wordt weliswaar een gewenste gang van zaken beschreven, maar geen werkwijze. Je KUNT beschrijven wat er in mensen omgaat met het gewenste resultaat, maar dan moet je wel vertragen/ reflecteren/afstand nemen.
Ik vind het voorstel wel goed. Ik geef nogmaals het citaat:
245 (13) De emotionalisering laat zich niet meer terugdringen, dat zou zelfs niet wenselijk zijn. In de hedendaagse filosofie, psychologie en neurowetenschappen is er het besef dat 250 emoties aanzetten tot maatschappelijke betrokkenheid. Media kunnen laten zien wat er in de hoofden van mensen omgaat en daarmee aanzetten tot empathie.

255 (14) Voor het artikel Journalism and the Power of Emotions, gepubliceerd in Columbia Journalism Review, hielden de auteurs meer dan zestig psychologische en neurowetenschap-260 pelijke studies tegen het licht. Wat blijkt? Ons brein is van nature tot empathie geneigd, maar ons inlevingsvermogen groeit aanzienlijk als we meer informatie over anderen 265 krijgen. Daar hebben we tijd voor nodig. Geen wonder dat het artikel uitmondt in een pleidooi voor journalistieke verhalen waarvoor de tijd en de ruimte is genomen.
Ik ga deze alinea's nu parafraseren:
Parafrase van alinea 13:
Emotionalisering in de media moet je niet terugdringen. Integendeel. Hedendaagse wetenschappers stellen dat emoties leiden tot maatschappelijke betrokkenheid en dat is natuurlijk een goede zaak. Wat moeten media nu doen? Hoe moeten ze te werk gaan? Nou, media moeten vooral laten zien wat er in de hoofden van mensen omgaat. Daarmee stimuleren de media de maatschappelijke betrokkenheid en empathie van mensen.

Parafrase van alinea 14:
Uit meer dan zestig psychologische en neurowetenschappelijke studies blijkt dat ons brein van nature in principe wel geneigd is om empathisch, met inlevingsvermogen, te denken. Maar ons brein wordt veel empathischer, krijgt een groter inlevingsvermogen als het gevoed wordt met (uitgebreide, diepe) informatie over andere mensen. Dat kan via journalistieke verhalen met diepgang.
Volgens het correctievoorschrift bij Vraag 12 is het gewenste effect dat er bij mensen (3b) een (aanzet tot) empathie of maatschappelijke betrokkenheid ontstaat. Hoe kan dat effect worden bereikt? Via een bepaalde werkwijze die bij (1b) wordt beschreven: meer reflectie en vertraging. Mmm, ik kan dit natuurlijk wel volgen maar ik vind het antwoord 'meer reflectie en vertraging' niet echt een werkwijze of manier van werken. Ik vind 'vertraging' te vaag om een concrete werkwijze aan te geven. En daar wordt toch naar gevraagd bij Vraag 12. In alinea 13 wordt naar mijn smaak minstens zo goed beschreven hoe de media te werk moeten gaan om die gewenste empathie en maatschappelijke betrokkenheid te bewerkstelligen, namelijk (1b) door vooral te laten zien wat er in de hoofden van mensen omgaat. Ik vind deze laatste onderstreepte passage (Christine Brackmanns idee) dus een goede aanvulling op het correctievoorschrift bij 1b van Vraag 12. (Zo, en nu verder met het verlagen van de stapel...)

Plaats reactie